Bir broş / ˈbroʊtʃ / giysiler kapalı tutulacak, genellikle kapalı tutmak için tasarlanmış dekoratif bir takı öğesidir. Genellikle genellikle gümüş veya altın, ancak bazen bronz veya başka bir malzeme metalden yapılır. Broş sıkça emaye veya taşlar ile dekore edilmiştir ve (stomacher olduğu gibi) süs yalnızca olmak ya da bazen belki pelerin için, tespit elemanı görevini pratik bir işlev görebilmektedir.
Bilinen en eski broşlar Bronz Çağı’ndan gelmektedir. Broşlardaki modalar oldukça hızlı değiştikçe, bunlar önemli kronolojik göstergelerdir. Arkeolojide bulunan birçok Avrupa broşları genellikle Latince terim fibula ile ifade edilir.
Önerilen makale: alligunes ve tasarımlar hakkında bilgi almak için ilgili siteyi ziyaret edebilirsiniz.
fibula (çoğul fibulalar) Romalılar, Yunanlılar, Germen halkları ve ayrıca Keltler ve Erken Tunç Çağı’ndan itibaren Avrupa’da göçmen kabileler tarafından kullanılan bir süs toka olduğunu. Kemik gibi daha çabuk bozulabilen Neolitik malzemelerden yapılmış fibulaların yerini MS 800 kadar geç kalmış olabilirler. ne nümismatik ne de seramik malzemeler güvenli tarihini nerede tarih bulur yardımcı olabilir dikkatle Katalogda yerel tipolojileri, flört ve fibula dağılımını: fibulalar kullanışlı tip nesneler vardır. Fibulalar, büyük bir güvenlik pimi gibi bir şekilde şekillendirilmiş ve giysileri birlikte tutmak için kullanılmıştır. Birçok çeşidi vardı ve etnisite (yerel kostüm Romalı hale gelinceye kadar) ve sınıfını gösteren, kullanıcının kimliği için önemli bir önem taşıdılar. Özenle tasarlanmış fibula gümüş broş çeşitleri geç Antik elbisenin önemli bir parçasıydı ve daha basit olanlar Roma askeri teçhizatının bir parçasıydı.
Aynı türden fibulalar, Roma sınırlarının her iki tarafında, hem “Roma” hem de “barbar” popülasyonları arasında bulunabilir. Statü göstermek için tasarlanan elit nesnelerin kültürel etkileşimi oldukça karmaşık olabilir. Örneğin, Erken Orta Çağ Sanatı’ndan Lawrence Nees, Stilicho ve çevresinin fildişi diptiplerinde tasvir edilen fibulalara dikkat çeker:
Yeni Germen rakamlar emperyal otoritenin sembollerini gasp olarak Stilicho ve oğlu tarafından ve Turcius Secundus giydiği fibula tipi, yaygın barbar olarak adlandırılan tekniğin metal eserler arasında da oluşur. Tip Kelt gruplar arasında başlayan ve ihraç ardından önemli bir Roma amblem olarak ‘vatandaşlığa’ ve olma, Roma aristokratlar tarafından egzotik moda olarak kabul edilecek geldi muhtemeldir.
Antik fibulalar, birçok durumda iyi korunabildiklerinden ve elde edilmesi zor olmadığından kollektörler için değerli ürünlerdir; Kültürel bağlamından boşanmış olsalar da, hala çeşitli şekiller ve dekorasyonlar sunuyorlar.
On sekizinci yüzyıldan Viktorya dönemine kadar saçları ve portreleri bir araya getirmek modaya uygundu. Uygulama yasın bir ifadesi olarak başladı, daha sonra yaşamakta olan sevilenlerin tutsaklarına genişledi. İnsan saçı broş içinde örtüldü veya örgülü hale getirildi ve kordonların tutturulduğu bir bant haline getirildi. Minyatür broş portrelerinin pigment olarak öğütülmüş insan saçını içermesi nadir değildir. İki taraflı döner broş, bir tarafta bir portresini, diğerinde de bir saç tutacağını gösteriyordu; ikincisi bir bukete benzemek için yarı değerli taşlarla işlenebilir.
Takı ve Kuyumculuk 